De puntCom van Paul Hartrick

Één van de dingen die ik interessant over het leren van Japanner is de geschiedenis van de taal heb gevonden en hoe het langzaam veranderd=is= in tijd….

De meeste mensen zijn zich bewust hier van de drie systemen in Japan. Kanji, Hiragana en Katakana. En om het even wie wie minstens Hiragana en Katakana kan lezen is zich bewust van alle karakters… nochtans zijn er een paar karakters die niet zo gemeenschappelijk zijn en nauwelijks een vermelding in studieboeken worden.

Ga lange vergeten ゐ (wi) in en  ゑ (wij) en zelden gebruikte ゔ (vu/bu) en ぢ (ji/di)

Wi ゐ en wij ゑ is nu verouderd, behalve het oneven grappige boek.

Vu ゔ is een moderne toevoeging die wordt gebruikt om het „v“ geluid in vreemde talen zoals het Engels te vertegenwoordigen, maar aangezien Japanner van een fonologisch standpunt geen „v“ geluid heeft, wordt het uitgesproken als „B“ en dient meestal als nauwkeurigere indicator van de uitspraak van een woord in zijn originele taal.  b.v. aardig om u te ontmoeten Trebor (Trevor), of één of andere Oneffenheid van de Damp te kopen Vicks .....

Di ぢ wordt dat meestal met Ji じ wordt vervangen gebruikt maar niet vaak en vangt uit mensen wanneer het proberen om Hiragana te lezen, maar voor zij die hebben kunnen hemorrhoids waarschijnlijk lees-schrijf en ぢ volkomen zeggen zoals dat waarschijnlijk de 1st vertaling is die komt te letten op wanneer het gebruiken van ぢ.

Hieronder is een gedicht van de 10de eeuw die eens elke hiragana behalve gebruikt n ん, die enkel voordien een variant van む mu was De era van Muromachi, maar omvat Wi ゐ en wij ゑ, die perfecte steek zou houden nadenkend is het van de 10de eeuw.

Voor die van u die enkel door overgaan en over het bezoeken van Japan denken, hieronder zijn enkelen van gemeenschappelijkere Kanji u zeer snel zult zien en zult leren als u uw tijd vanaf de gaijinstaven doorbrengt.

Deze post wordt geëtiketteerd Hiragana, Japan, Japanse Taal, Kanji, Katakana